در این پژوهش به بررسی پارامترهای انتشار و پیشروی جریان در محیط بی نهایت کم عمق پرداخته شده است. نتایج نشان داد که با افزایش عدد فرود ضریب انتشار کاهش می یابد این کاهش به دلیل افزایش سرعت ورودی سیال جت و افزایش ممنتم جریان می باشد. از طرفی نتایج نشان دادکه در شرایط یکسان، سیال با غلظت بیشتر ضرایب انتشار بالاتر و طول پیشروی کمتری دارد. همچنین در این تحقیق با در نظر گرفتن الگوی حرکت جریان، پهنه ی انتشار سیال آلاینده در محیط پذیرنده، نسبت به عدد فرود اولیه دسته بندی شد. بررسی ها نشان می دهد که جریان آلاینده با عدد فرود بیشتر از 5 نحوه ی پخشیدگی مرزهای حرکتی آلاینده تقریبا مشابه به معادله سهمی درجه دو می باشد. ضرایب a، bوc سهمی برای هر آزمایش به طور مجزا محاسبه شد. این در حالیست که برای جریان هایی با عدد فرود بیشتر از 5 پهنه ی پخشیدگی جریان تقریبا مشابه به معادله بیضوی است. برای این قسمت معادله ی ریاضی-تجربی 3 بعدی (x, y, t) بدست آورده شد. از طرفی نتایج نشان داد که با افزایش عدد فرود چگال در تمامی غلظت ها پارامتر پیشروی جریان افزایش می یابد. این در حالیست که برای تمامی غلظت ها این روند با آهنگ تقریبا ثابتی تغییر می کند. همچنین نتایج بدست آمده حاکی از وابسته بودن پارامتر پیشروی نسبت به عدد رینولدز و عدد وبر است. تاثیر موثر عدد های رینولدز و وبر بر پخشدگی و پهنه ی جریان نشان می دهد که در تمامی غلظت ها تا محدوده ای، بسیار تاثیر گذار بوده است و از یک مرزی به بعد تاثیر تقریبا ناچیزی داشته است.

هرگاه یک جت سیال متقارن محوری به صورت عمودی به یک صفحه ی هدف افقی برخورد کند، یک پرش هیدرولیکی شکل می گیرد. مطالعات زیادی در زمینه ی پرش های هیدرولیکی دایروی انجام شده است. اما تاکنون هیچ گاه اثر پارامتر مهم و کلیدی چرخش جت سیال در پرش های هیدرولیکی مورد توجه قرار نگرفته است. هدف اصلی در این تحقیق مطالعه ی اثر چرخش جت سیال بر پدیده ی پرش هیدرولیکی دایروی است. نتایج این تحقیق که به کمک روش آزمایشگاهی بدست آمده است، نشان می دهد هر چه قدر سرعت زاویه ای بیشتر شود، میزان افزایش شعاع پرش دایروی بیشتر می شود. ترسیم نمودار شعاع بی بعد پرش بر اساس عدد بی بعد چرخش نشان می دهد که دو دسته خطوط قابل شناسایی است. دسته ی اول خطوط سرعت زاویه ای ثابت با شیب منفی و دسته ی دوم خطوط دبی ثابت با شیب مثبت است. نتایج نشان داد که افزایش سرعت زاویه ای جت چرخشی نسبت به افزایش دبی سیال اثر کمتری بر افزایش شعاع پرش هیدرولیکی دایروی دارد. همچنین آزمایشات نشان می دهد که پرش های هیدرولیکی ایجادشده به وسیله ی یک جت چرخشی، با کمی اختلاف از روند نتایج تئوری اصلاح شده ی واتسون پیروی می کند.

یکی از مشکلات جدی در بهره برداری از سد های مخزنی، ته نشینی مواد رسوبی در مخزن آن هاست که مشکلات بهره برداری زیادی را درپی دارد. رسوبات ته نشین شده جایگزین ظرفیت موثر مخزن می گردند. در مدیریت صحیح مخازن استفاده از روش های کنترل و تخلیه رسوب از مخازن دارای اهمیت ویژه ی است. این پژوهش آزمایشگاهی با هدف بررسی تاثیر استفاده از جت مستغرق در جلوی مجرای تخلیه کننده ی تحتانی بر افزایش راندمان تخلیه رسوب حین عملیات رسوب شویی تحت فشار، انجام گرفته است. نتایج حاصل از این پژوهش نشان داد که برای دست یابی به حداکثر راندمان در تخلیه رسوب در رسوب شویی تحت فشار با حضور جت، در یک سرعت معین جت در جریان های خروجی نسبی (Qoutlet/Qj ) برابر با 83-46 بهترین موقعیت قرار گیری جت نسبت به تخلیه کننده ی تحتانی فاصله دوبرابر قطر مجرای تخلیه کننده تحتانی می باشد و در جریان های خروجی نسبی (Qoutlet/Qj ) برابر با 157-120 بهترین موقعیت برای قرار گیری جت فاصله 5/2 برابر قطر موثر دهانه مجرای دریچه تخلیه می باشد.

تخلیه جریان آلاینده در محیط پذیرنده تأثیرات منفی زیست محیطی را به همراه دارد. شرایط محیط پذیرنده بی نهایت کم عمق تأثیر به سزایی بر پخشیدگی جریان آلاینده خواهد داشت. برای دست یابی به تأثیر شرایط هیدرولیکی، هندسی و محیطی جریان آلاینده در محیط پذیرنده، یک مدل آزمایشگاهی تخلیه کننده سطحی برپا شد. مدل متشکل از فلومی به طول 2/3 متر، عرض 6/0 متر و ارتفاع 9/0 متر ساخته شد. بر این اساس با در نظر گرفتن سه تخلیه کننده منفرد ساده به قطرهای 2/1، 6/1 و 2/2 سانتی متر، جریان غلیظ با غلظت های 20، 40 و 60 گرم در لیتر در یک محیط پذیرنده با شرایط H/d برابر با 2 (بی نهایت کم عمق) برنامه ریزی آزمایش ها صورت پذیرفت. نتایج نشان داد که طول پایدار با افرایش غلظت به شدت کاهش می یابد به طوری که برای افزایش سه برابری غلظت از 20 به 60 گرم بر لیتر این طول از 25 به 10 کاهش می یابد. از طرفی براساس نتایج به دست آمده مشخص گردید که اثر تغییرات پارامتر لزجت در طول نسبی طی شده در همه غلظت ها این پارامتر تا مقدار 100 زیاد بوده و سپس به مقدار ثابتی میل می کند. همچنین اثر تغییرات پارامتر کشش سطحی در طول نسبی طی شده نیز مورد بررسی واقع شد و یافته های آن نشان داد که این پارامتر در محیط پذیرنده بی نهایت کم عمق همواره در کلیه مراحل تخلیه از ابتدای محل نازل تا انتهای پیشروی مؤثر است. نکته مهم این که این موضوع در تمامی غلظت ها با یک شیب وجود داشته و در همه غلظت ها اثرگذاری پارامتر کشش سطحی بر پخشیدگی جریان با یک روند مشخص صورت می پذیرد. در واقع در تمامی غلظت ها پس از طول ناحیه پایدار و استهلاک انرژی ناحیه جت مقدار پارامتر کشش سطحی به 5 می رسد.

جریان خروجی از سازه های هیدرولیکی بیشتر به صورت جت است. بسته به عمق پایاب، جت می تواند به صورت آزاد یا مستغرق باشد. هرگاه مقدار تراز پایاب از تراز جت بیشتر باشد، جت مستغرق است. ابعاد و مشخصات حفره آب شستگی متاثر از متغیرهای زیادی از قبیل پارامترهای جریان، مشخصات بستر آبرفتی، زمان، هندسه آبراهه و ارتفاع ریزش است. در این مقاله به بررسی آزمایشگاهی اثر پارامتر های عمق پایاب، سرعت جت و زاویه جت، در دو حالت 45 و 60 درجه، بر ابعاد حفره آب شستگی و برآمدگی نسبی رسوبات تحت جت دایره ای مستغرق پرداخته شده است. بر اساس مشاهدات آزمایشگاهی مقادیر عمق نسبی حفره آب شستگی ds/hTW و برآمدگی نسبی رسوبات dm/hTW تحت اثر زاویه جت 60 درجه، به ترتیب به ازای پارامتر فرسایش Ec>2.82 و Ec>1.97 از جت با زاویه 45 درجه بیشتر هستند. همچنین نتایج پژوهش نشان داد که با کاهش زاویه جت خروجی از نازل نسبت به افق، پهنه تنش مازاد بر تنش بحرانی در سطح رسوبات توسعه یافته و سبب گستردگی ابعاد حفره آب شستگی و برآمدگی رسوبات در پلان می شود.

in this research, their effects on the flight of airplanes were investigated. The study area is the country of Iran, and the flight routes of Kermanshah, Ahvaz and BandarAbbas to Tehran. The research data includes maps of the Vertical Transect (profile) of the jet stream, the daily average of the Zonal wind (U-Wind) and meridional wind (V-Wind) components for the winter period of 2018 through NOAA/NCEP environmental databases. Also, flight route information was received from FlightRadar24 and Flightaware systems. First, by using Vertical Transect maps, the days containing strong U-Wind were extracted, and the average position of the core of the Jet Streams in the Zonal and meridional wind components, the Tropospheric level of 200 HP was detected. The list of flights was prepared, and the Zonal Wind maps were produced. Finally, the height of the flights was compared with the level of the currents of the Jet Streams, and the influence or lack of influence of the Jet Streams on the flights was studied. According to the results of the research, all the Jet Streams caused turbulence for all flights, and they caused a decrease in the speed of flights between Ahvaz and BandarAbbas to Tehran and an increase in the speed of flights between Kermanshah and Tehran according to the direction and type of Jet Streams. It was also found that all the Jet Streams had a speed of more than 90 knots, so the capacity to create tension and turbulence such as CAT was seen in them